Emigratie: Ervaringen met makelaars in Frankrijk.

Door Silent7 op woensdag 12 februari 2014 17:33 - Reacties (1)
Categorie: -, Views: 3.540

Via berichten kreeg ik verzoeken om de goede sites te noemen om huizen te zoeken.
En laat ik nu net een stukje hebben geplaatst op een forum voor Nederlandse emigranten in Frankrijk hierover.
Bij deze een bewerking voor deze blogserie.


Het oorspronkelijke plan was - als we ons huis in Nederland daadwerkelijk overgedragen hadden - iets te gaan huren in de regio waar we wilden gaan zoeken.
We wilden de regio meemaken in de winter, de slechtste periode dus een trip deze winter stond wel in de planning.

Dromen en rondkijken deden we natuurlijk ook.

Via een frankrijkforum in contact gekomen met een alleraardigste dame die iets te huur ter overname had.
De overnameperiode zou heel mooi passen bij de overdracht van ons huis en het complex met cambre d’hotes en een gite zag er prachtig uit.
Ook was er een ander die serieuze interesse had in haar zaak en die zou eind december komen kijken.
Wij besloten dat de trip snel moest gebeuren en dat we dan zoveel mogelijk objecten zouden willen bekijken.

Via de site www.moulin.nl hadden we heel veel prachtige maar dure dingen gezien.
En zo waren er meer sites vol huizen soms met veel informatie en soms met te weinig om op af te kunnen gaan.

Het was tijd voor schifting.
Moulin.nl was de site waar we de allereerste objecten gevonden hadden en daarmee begon ik dan ook.
Ik opende alles wat er in vluchtige blik goed uitzag in een nieuw tab.
Elke tab werd aan kritische blik onderworpen en gesloten als er iets niet goed zat of voelde.
De resterende objecten daar vulde ik het reactieformulier van in.
Aangezien molens onze voorkeur hadden heb ik de regio iets groter gemaakt, echter kreeg ik maar heel weinig reacties, nog geen 10%. De reacties kwamen van eigenaars en een makelaar in Parijs. In het Engels en het Nederlands dus prettig communiceren.
En de eerste afspraken konden worden gemaakt.
Het leuke was dat de eerste afspraak bij een molen was die we letterlijk als eerste molen gezien hadden en welke ons op het spoor van molens had gebracht, maar uiteindelijk net te ruig was, te afgelegen en weinig mogelijkheden gaf.
http://oi61.tinypic.com/2hph8xf.jpg

Ons Frans is lang niet sterk genoeg om in zee te kunnen gaan met een Franse makelaar of verkoper direct dus we zochten verder naar sites die Engelstalig of Nederlandstalig waren.

En zo kwamen we bij: www.immoboulevard.com

Dit is een bedrijf dat werkt met mensen die in Frankrijk wonen en zelf een porfolio opbouwen. Het is me niet geheel duidelijk of ze zelf een carte hebben of werken onder de papieren vlag van de eigenaar van de site.

We hadden een aantal objecten gezien en er informatie over gevraagd. Uiteindelijk in de portfolio van twee vertegenwoordigers voldoende aanknopingspunten om tot afspraken over te gaan.
We konden bij 1 dame in haar eigen huis overnachten en ze dachten goed mee.
Ze hadden voor we vertrokken nog allerlei suggesties gedaan en twee dagen werden met hen goed volgezet met afspraken. En alles wat we zagen was mooi en zelfs beter dan de gemailde presentaties het hadden doen voorkomen. Een grote opsteker, zeker na het lezen van de vele horrorverhalen. Ze stelden zich echt op als zoekende makelaars en gaven veel informatie, eerlijk ook over minpunten.

Met deze contacten en afspraken was de geplande week nog niet vol, er waren wat dagen over.
Een week voor vertrek kwam ik via andere Franstalige huizensites op de site van Actous: http://www.property-sales-france.com

Ik had niet in de gaten dat ook deze site werkt met vertegenwoordigers die hun eigen portfolio hebben en via methode van tabs openen en sluiten waren er ongeveer 10 objecten over waar ik meer informatie over wilde ontvangen.
Dus ik begon te reageren en als eerste met introductie van ons en wat we zochten, de tweede en volgende aanvragen behandelde ik alsof het bij dezelfde persoon aankwam dus denk aan zinnen als:”En dit is ook iets waar ik informatie over wil, op naar de volgende”.
Uiteindelijk werden onze aanvragen opgepakt door de general manager die een telefonische afspraak maakte.

Rustig hebben we alles doorgenomen wat we zochten en wanneer we in Frankrijk zouden zijn. En zij mailde nog wat suggesties. Uiteindelijk bleken we te kijken in de portfolio van drie vertegenwoordigers en gingen we over tot groepsmailen. Wij hadden geen plaats om te overnachten voor een paar dagen en samen met alle betrokkenen werd een programma samengesteld. Prachtig op basis van locatie waar we vandaan kwamen voor hen en waar we heen moesten na hen werden reserveringen gemaakt en bezichtigingafspraken gemaakt. Minimale reistijden en dus maximaal de tijd voor de bezichtigingen en gesprekken was het gevolg.

Ook waren ze flexibel en zo zagen we een prachtig pand en besloten we in overleg de afspraak van het pand erna af te zeggen want uit de gesprekken kon de dame opmaken dat dit niet ons pand zou zijn ze stelde dus voor om de vrijgekomen tijd te besteden aan het beter verkennen van de omgeving.

De makelaar die ik extra in het zonnetje wil zetten is Georgia Taylor van Actous (dus http://www.property-sales-france.com) dit is de site met haar portfolio http://www.immocharente.com
Ze had een gedegen kennis van de objecten, zoals alle makelaars die we spraken. Wat haar onderscheidde was hoe ze omging met zaken die niet goed waren. Van alles wat er niet goed was, zoals een te vervangen fosse septique of echt structureel werk had ze een offerte laten maken en gaf gelijk aan dat die bedragen van de prijs afgetrokken zouden worden.
Sowieso viel het ons op dat de makelaars tussen aan- en verkoopmakelaar inzaten. Ze waren open over wat er minimaal aan ruimte zat in de prijs en we kregen zelfs na de bezichtiging van een object de volgende dag een mail dat de eigenaar de officiële vraagprijs had laten zakken tot het niveau dat ze direct na de bezichtiging had aangegeven. Crisis was dus duidelijk te merken, zo vertelde een andere dame dat de verkopen aan het veranderen waren omdat de prijsdalingen ervoor zorgde dat Fransen weer interesse hadden in huizen die eerst enkel voor de prijs voor buitenlanders/Parijzenaars te koop stonden (al kan dat natuurlijk ook verkooppraat zijn zo kwam et niet over.)

Uiteindelijk hebben we dus iets gevonden (de tweede bezichtiging bleek raak, we spiegelden alles daaraan en alledrie vonden we het de mooiste kansen bieden, een unanieme gezinsbeslissing!)
We hadden er wat dagen aan geplakt om de omgeving van dit object nog eens goed te bezoeken en alles wat we zagen maakte het alleen maar beter in onze ogen.
Dus een nieuwe bezoek en bod gedaan, direct bij de eigenaars in het Engels waar we een klik mee hadden. Ook belangrijk is dat we ze vertrouwen en dat de klik ook wederzijds was. Praktisch kwam wat wij wilden met het pand neer op een doorzetting van wat zij begonnen waren en dat vonden zij ook erg fijn natuurlijk.

Hoe goed we geholpen zijn door de dames en heren van Immoboulevard en Actous, uiteindelijk dus niets via hen gekocht. Wel wisten we op een gegeven moment dat we een top drie hadden en hebben toen wat afspraken afgezegd om deze drie beter te kunnen onderzoeken, want verder bezoek zou zinlos zijn en zonde van hun tijd en de tijd van de eigenaars.
Dat we niet bij allemaal iets konden kopen is ergens jammer, want we gunden ze het allemaal. Maar iedereen nam het erg sportief op, ze wisten natuurlijk ook dat we maar 1 object gingen kopen en met meerdere bezichtigingen hadden.
We hebben met de meeste tijdens de dagen die we met ze doorbrachten uitgebreid geluncht, elkaar wat beter leren kennen.
En zodra we in Frankrijk wonen gaan we ze dan ook trakteren op een diner en als ze het willen overnachting in ons pand, dan zullen ze het vast nog beter begrijpen waarom we dit gekozen hebben.

Leuk was de feedback die we kregen van bijna allemaal dat we heel helder hadden wat we zochten, verstandig weggestreept hadden, het goed konden communiceren wat we wilden en dat het verstandig was dat we in de somberste tijd van het jaar deze trip hadden gemaakt.

Al met al viel het dus ongelofelijk mee. Misschien komt dat wel omdat er zoveel sites zijn van Nederlandse adviseurs die zelf makelaarsdiensten aanbieden of diensten rond de aankoop van een pand die natuurlijk voordeel hebben bij onzekerheid van toekomstige Frankrijkgangers die hen dan eerder in zullen huren.
Misschien komt het ook door de crisis die mensen als makelaars natuurlijk dwingt beter hun best te doen. Of wellicht was het de periode van het jaar, natuurlijk het allerlaagste seizoen als het gaat om verkoop van onroerend goed wie weet?

Nu waren er ook sites van Nederlandse bedrijven actief in Frankrijk die gewoon helemaal geen reactie hebben gegeven, allen echte in Nederland gevestigde bedrijven. Een eerder informatieverzoek naar moulin.nl bijvoorbeeld daar hebben we geen antwoord op mogen ontvangen.
Een serie mails de deur uitdoen loont dus zeker want je merkt snel genoeg wie er voor gaat en die moet je natuurlijk hebben.

Emigratie - verkoop huis NL en aankoop huis FR

Door Silent7 op zondag 2 februari 2014 18:16 - Reacties (8)
Categorie: -, Views: 5.263

Naar Frankrijk willen is 1, het mogelijk maken is 2.
Alles viel of stond bij de verkoop van ons huis in Amsterdam.

Dromend over huizen al surfend op websites met aanbod van de vele duizenden woningen te koop in Frankrijk werd al snel duidelijk dat we een budget moesten gaan opstellen. Dus stapten we eens binnen bij een makelaar die we al jaren kennen. We vroegen hem of hij wellicht een client had die.... (hier beschreef ik de koper die we nodig hadden.)
Hij ging eens kijken en binnen week wilde hij een afspraak, hij had misschien iemand.
Hier een plaatje van de originele blauwdruk van de voorzijde van ons pand in Amsterdam:
http://oi60.tinypic.com/33w2j4i.jpg

Prima, en inderdaad de koper voldeed perfect aan het profiel dat we dachten en al snel gingen we de prijsonderhandelingen in. En aangezien het een professionele koper betrof werd scherp ingezet.
Even ter vergelijk, een pand aan de overkant van de straat was een jaar ervoor verkocht voor een prijs die voor ons te weinig speelruimte zou bieden. Nu is dat pand groter binnen, de tuin is twee keer zo groot en het houtwerk was vijf jaar geleden totaal vernieuwd en voorzien van dubbelglas.
Oef, ons huis is kleiner, op verschillende etages was het geen keuze om houtwerk te doen maar noodzaak, dubbelglas zit maar op een paar plaatsen in het pand, het dak moet nodig vernieuwd dus een zware dobber, want in dat jaar waren de prijzen ook nog eens gedaald natuurlijk. Laten we het erop houden dat als het moet onderhandelen iets is wat ik leuk vind en wij (mijn vrouw en ik als team) klaarblijkelijk een beetje kunnen want we kwamen uiteindelijk op een prijs die ruim 16% hoger lag dan het pand aan de overkant. (Nu moet ik wel zeggen dat wij een beter uitzicht hebben in de tuin en balkons achter en dat ons pand bomvol mooie details zit als gezandstraalde tochtdeur, marmeren schouwen, hoge paneeldeuren en gedecoreerde plafonds en die zaken zijn aan de overkant reeds lang verloren gegaan.)
Geen financieringsvoorbehoud, de bouwkundige staat maakte niet uit, asbest geen punt, alleen de ontbindende voorwaarde dat de fundering goed zou zijn. Een uitgebreid onderzoek wees uit dat de fundering goed was, en al snel meldde de notaris dat de waarborgsom van 10% hem bereikt had. We konden echt beginnen.

Gelukkig is de koper zoveel van plan met het pand dat hij naast allerlei voorbereidende onderzoeken en planningen, ook allerhande vergunningen aan moet vragen. Dus de overdracht lag uiterlijk half april (het koopcontract tekenden we in oktober). Mede ook omdat er in ons pand ook huurders woonden die voor overdracht deels vertrokken moesten zijn. Ruim de tijd dus. In goed overleg met iedereen is de overdracht nu begin maart.

We dachten dat we vanaf maart iets zouden moeten huren in de regio waar we wilden gaan wonen. Dicht op de actie is het makkelijker zoeken en het zou rust geven.
Want een huis in Frankrijk is ook 1 2 3 niet gevonden. Het internet staat vol met horrorverhalen hoe mis het kan gaan, vooral bij mensen die de taal niet voldoende machtig zijn.
Een plan was nodig, knopen vereisten een scherpe bijl...
Dus namen we het besluit om te zoeken via Engels en Nederlands sprekende makelaars en sites.
Een lijst met eisen was het volgende die we opstelden.
De werkwijze was als volgt, een site openen, alles wat ook maar enigszins interessant is in een nieuw tab openen en zo de hele site afwerken. Resultaat, tientallen tabs open.
Dan verdiepen in elk object en bij de minste afwijking van de eisenlijst sluiten.
Sites die niet voldoende informatie gaven, sluiten met alle tabs erbij.

We wilden wel in de winter de regio gaan bezoeken, zomer is leuk maar verkennen in de donkere sombere tijd geeft een beeld dat noodzakelijk is.
Een vakantie puur voor verkenning voelde niet goed dus we besloten alvast wat panden te gaan bekijken.

Via een site vonden bij onze allereerste dromerij een oude watermolen. En dat wekte interesse, waar men in Nederland de wind gebruikte met houten molens is in heuvelachtig land met rivieren een watermolen ideaal. Waar we in Nederland nog maar weinig molens overhebben staan er nog best veel in Frankrijk. En het zijn een soort middeleeuwse fabrieken, stevig gebouwd, van steen, muren van tachtig a honderd centimeter dik, relatief hoge plafonds want geen woonhuizen.
En sinds Napoleon rust er ook nog eens waterrecht op het gebruik van de rivier die vaak onder het pand doorstroomt. Dus nieuw leven inblazen en de waterkracht gebruiken om elektriciteit op te wekken mag en kan.

Ik ben dus begonnen met ruim 40 reacties te sturen naar verkopende partijen van molens.
Slechts vier reageerden. Twee daarvan waren makelaars en twee de eigenaren.
1 van die makelaars hoorde bij een samenwerkingsverband van Engelse makelaars dus op die site objecten gezocht die aan de eisen voldeden.
Daarnaast op een site van samenwerkende Nederlandse makelaars ook objecten uitgezocht en met iedereen in overleg om tot een ronde in onze regio van Frankrijk te komen en dingen te bekijken.

We wilden dit juist in december doen, in de zomer is alles leuk, mooi en aantrekkelijk. De winter is dus de beste tijd om te kijken, want dan weet je hoe het in het somberste seizoen is, als seizoensgebonden activiteiten stil liggen, de planten niet groen zijn en bloeien en het niet dertig graden is.

En een week werd helemaal volgezet met afspraken.
Met diverse makelaars een dag op stap.
Elke keer trakteerden we de makelaars, allen alleraardigste dames, op lunch om elkaar beter te leren kennen en dingen te bespreken. Geweldig trouwens, dagmenu (brood, soep, hoofdgerecht, kaasplank, dessert, karaf wijn, water, thee voor vier personen (ons gezin en makelaar)) en dan ¤40,- moeten betalen.
Naast gezellig ook erg nuttig en leerzaam.

Een eis van ruimte en rust hadden we, maar al snel zagen we dat "en campagne", het platteland niet ideaal was voor ons. Als je een kwartier moet rijden voor je boodschappen kan doen dan is dat onpraktisch en we hebben een zoontje van 9 dus kinderen in de buurt zijn een must.
Ook wilden we iets waarbij het woonhuis echt klaar was, dus niet twee jaar in een caravan tijdens een renovatie, maar gelijk leven kunnen.
We zochten iets met vakantieverhuur mogelijkheden, karakter, en wel rustig maar dus toch niet in the middle of nowhere. Wel in de buurt van toeristische trekkers want dat helpt met de verhuur aan toeristen.

http://oi43.tinypic.com/5zm9s9.jpg
De tweede bezichtiging was bij een oude molen, de verkopers, Engelsen, deden de verkoop zelf dus geen makelaar, wat toch alweer 5 a 7% scheelt.
Eigenlijk waren we gelijk verkocht en we spiegelden alles wat er erna zagen aan dit pand. En zelfs als het goedkoper was dan zouden we om op hetzelfde niveau te komen zoveel in die objecten moeten stoppen dat het alsnog duurder zou zijn.
Bij veel andere bezichtigingen waren er ook onverbouwbare zaken als dragende dakbalken in de slaapkamers op hoofdhoogte, want hoe ouder het pand hoe groter de kans dat het niet afgestemd was op de tegenwoordig normale lengte. Een voordeel van onze molen, een fabriek die al vele eeuwen staat, en door de oude aard van het object dus wel hoge plafonds (2,80m) heeft. Niet zo hoog als we hier in Amsterdam hebben maar zeker hoog genoeg.

We waren ruim een uur te vroeg in het stadje nabij, op zondag 15 december. Zondag in kleine stadjes en dorpen is daar normaal alles doods. Maar hier waren de winkels open, we pakten een terrasje (heerlijk in t-shirt in het zonnetje) en er liepen wel dertig kinderen rond. Een zeer goed begin nog voor we het pand bekeken hadden.

http://oi61.tinypic.com/9icn42.jpg
25 jaar geleden links, nu rechts

Het pand was af, alleen moet er bij wat houten kozijnen op het zuiden even wat gelakt worden, logisch met de zon, dat hoort er bij, maar verder klaar.
Het ligt aan het einde van een straat, dus geen verkeer erlangs.
Veel panden lagen langs wegen waar er in Nederland een maximumsnelheid zou gelden van 80 met advies 60, daar hangen in Frankrijk borden met 90 en de lokale bevolking haalt die snelheid nog ook. Daarnaast wonen voelt niet echt veilig met een kind en kat die gewoon hun gang moeten kunnen gaan.
Het is op tien minuten lopen van een stadje met vier scholen, bioscoop, cafés, restaurants, toeristische bezienswaardigheden zoals een mooi kasteel, open voor publiek met een prachtige trap ontworpen door Da Vinci. 10 minuten rijden van recreatief water en een half uurtje van de meren van de haute Charente, een gebied waar veel Fransen en buitenlanders vakantie vieren.
http://31.media.tumblr.com/tumblr_m9213ghTVT1rsyn2to1_400.jpg


http://oi44.tinypic.com/2hrjpg1.jpg
De molenaar heeft het 25 jaar geleden verkocht aan Engelsen die het bewoonbaar hebben gemaakt en tien jaar geleden hebben verkocht aan de huidige eigenaars die een deel van het dak opgehoogd hebben om een grote woonkeuken te realiseren, van waaruit het kasteel te zien is.

De belangrijkste dingen zijn dus nieuw, zoals het dak. Bij het vernieuwen zijn de oude dakpannen weer gebruikt dus het ziet er geheel authentiek uit.
Door de indeling is zonder verbouwing direct een deel met eigen ingang te verhuren als vakantiehuis, in Frankrijk gite genoemd. Dan zijn er nog kamers over waarbij een grote slaapkamer en aangrenzende badkamer direct als bed and breakfast (chambre d'hote) ingezet kan worden. Wij hebben als gezin twee woonkamers (1 met een originele draaiende molensteen als salontafel) twee ruime slaapkamers, een badkamer, toilet, waskamer en bureaukamer dus ruimte genoeg. En dan blijft over een grote gastenkamer voor vrienden en familie.

http://oi40.tinypic.com/szwutt.jpg

We nemen de meeste meubilering over en zitten dus gelijk goed.
Heerlijk want we nemen dus enkel de gebruiksartikelen als boeken, spellen, kleding mee, de mooie meubels (antieke bolpoottafel, kist, kast, secretaire), de schilderijen en konden het besluit nemen alleen nog maar echte meubels te gaan gebruiken (dus hout/glas/staal en geen dingen met fineer op meubelplaat meer.) Alles dat nog mooi is zijn we aan het weggeven. De eerder genoemde huurders bewonen en bewoonden gemeubileerde kamers met alles erop en eraan, en iedereen die vertrekt mag meenemen wat ze willen. Dat is win win, want ik hoef minder spullen te ruimen en zij hebben een ruimere keuze in het vinden van iets nieuws (uiteraard help ik waar ik kan met vinden en ze zijn onder de pannen.)
Een vriend is net verhuisd naar een groter huis en onze spullen hebben zijn gastenkamer geheel voorzien dus hij kon zijn zus uit het buitenland fijn voor langere tijd ontvangen.

http://oi40.tinypic.com/35nc9sl.jpg

Ja er moet natuurlijk wel wat gebeuren, zo is het molenrad er niet meer maar de twee grote metalen stukken waar het rad aan gebouwd moet worden en die dan vervolgens de kracht overbrengen naar de as gelukkig wel. De as zelf is er ook nog, maar er moeten nieuwe lagers komen. Dan moet er een dam in de rivier herbouwd worden zodat het merendeel van het water weer door de molenbeek kan stromen in plaats van om het land. Maar gelukkig, voor de dam zijn de vergunningen al afgegeven.

En helemaal leuk vond ik dat de huidige eigenaar ook graag de molen wilde gaan gebruiken om elektriciteit mee op te wekken. Recent is een professor Sustainability met een student drie maanden onderzoek komen doen. De student is PhD geworden op onze molen en er ligt een vuistdik rapport met diverse mogelijkheden, stappenplannen, technische tekeningen, werkwijzen en de te betrekken instanties klaar.

http://oi43.tinypic.com/34javed.jpg

Dus we hadden een week in de planning, maar de afspraken van de laatste dag hebben we niet door laten gaan want we wisten het eigenlijk wel. We hebben de omgeving onderzocht en zijn met de eigenaars in gesprek gegaan.

De originele vraagprijs was in de afgelopen twee jaar al flink gedaald en die meubels maakte het echt af. We hebben een bod gedaan op het geheel met een component huis en component meubels. En al snel bereikten we een akkoord. Onder meubels hoort een hele lijst en allerlei dingen die echt nodig zijn, zoals spul voor het zwembad, grote grasmaaiers die je berijden kan als soort minitraktor horen er ook bij. In Frankrijk is een keuken geen onderdeel van het huis maar valt ook onder meubilering.

In Frankrijk gaan dingen wat anders, zo moeten verkopers allerlei rapporten aanleveren en hebben gemeenten en boeren de mogelijkheid een pand en grond te kopen met voorkeursrechten, hoewel dit niet vaak voorkomt. Er gaat dus altijd tijd overheen voor een koop echt doorgang kan vinden, enkel bij woonhuizen met weinig grond (zeg tot 800m2) kan het sneller dan 2 maanden gaan maar wij kopen ruim 4000m2.

Die rapporten geven een goed beeld van het pand, er is onderzoek gedaan naar termieten en andere insecten, alle verf is bekeken op aanwezigheid lood, pand onderzocht op asbest, het elektrische systeem en het gassysteem zijn ook onderzocht en goed bevonden.

We hebben overal centrale verwarming op gas en in de drie grootste kamers een grote houtkachel wat in de winter heerlijk functionele gesloten haarden zijn.
De stroom is verdeeld in vele groepen en er is krachtstroom voor bijvoorbeeld de high powered zaag om hout op maat te zagen voor de kachels. Ook is er een lift in het deel met twee verdiepingen die ook wel op krachtstroom zal werken.

We zijn niet aangesloten op riolering en de septic tank is niet op orde. Hij werkt gewoon maar sinds een paar jaar zijn er andere eisen en we hebben een jaar om hem op norm te krijgen.


Gelukkig hebben de verkopers een Engels sprekende notaris gevonden, alhoewel de contracten in ouderwets juridisch Frans zijn kregen we duidelijke uitleg. In combinatie met Google translate, nadere uitleg bij vragen en het gewoon afvinken van zaken gelezen wat er in moet staan begrepen we helemaal wat er stond en konden digitaal ondertekenen om de zaken sneller in gang te zetten. Uiteraard stuurden we de getekende papieren ook met de post en pas afgelopen week ontvingen we het koopcontract op papier hier. Officieel hebben we een week bedenktijd na ontvangst hiervan, maar snel na opsturen getekende papieren hebben we de aanbetaling gedaan en dus kon de notaris wel gewoon verder met de verkoop. 17 jan mailden we ons OK en 17 maart zitten we bij de notaris voor de zogenaamde akte authentique. In tegenstelling tot hier waar een koper pas bij passeren eigenaar is worden ondertekenaars van het koopcontract in Frankrijk direct eigenaar al moeten de verkopers tot de overdracht wel zorg dragen voor het in stand houden van het verkochte en belastingen afdragen.

In Nederland zijn belastingen rond woningen op basis van waarde. In Frankrijk op basis van aantal vierkante meters.
Ons pand is 274m2, hallen en kleine ruimten niet meegeteld, aan woonoppervlakte en 126m2 aan niet bewoonbare bijgebouwen. Aangezien we dus een woonkamer, drie slaapkamers, twee badkamers en een keuken gaan verhuren hoeven we daar geen woonbelasting over te betalen, maar andere belasting op basis van aantal gasten. Voordeeltje is ook dat we dus bij een klein dorp horen waar de belastingen lager zijn dan bij het stadje op tien minuten lopen.

http://oi60.tinypic.com/2qd7n87.jpg
Bonus, een zwembad, erg leuk. En nog op zout ook. Dus makkelijker onderhoud, prettiger water. Verwarming met zon daar zijn de spullen voor, al gebruikten de verkopers dat niet, als het warm is vonden zij onverwarmd fijner. Aangezien het zwembad van begin maart to november "open" is denk ik dat we die verwarming er wel mooi aanhangen want ik wil elke dag baantjes trekken in comfort. Enkel de rand moet even opgefrist (op de foto lijkt het door bladeren heel erg, maar dat valt mee hoor).
De sores van vergunningen verkrijgen om het te bouwen (1,5-2 x 5 x 10m) en de kosten ervan (25 a 30K) zijn niet fijn, zonder zwembad was het pand de prijs al waard en hadden we ook genomen, dus echt een bonus, en een hele fijne ook, want het maakt het vakantiehuis en b&b aantrekkelijker.

Op een aantal foto's zie je een soort schuur in de tuin, dit is nu de carport, redelijk hoog, met slechts twee muren.
We moeten de septictank op orde maken en dat is graven, dus een extra toevoer is dan gelijk aan te leggen. We willen het deel van deze carport dat het dichtste bij het zwembad ligt gebruiken om een toilet te maken, een douche en een sauna. De vloer is beton en vlak en er geschikt voor.
Auto's willen we niet meer achter het huis, er is ruimte zat aan de voorkant en liever een sauna douche en toilet dan een plek waar je drie auto's kan zetten zonder dat er regen op kan vallen.
Deze verrijking van de tuin kan zonder vergunning, geeft meer comfort en maakt het geheel als vakantiebestemming ook nog eens aantrekkelijker al zouden we het voor onszelf al willen. Win win dus en daar houden we van.

http://oi58.tinypic.com/b3q6c2.jpg
Een andere bonus is dat op 1 van de twee privé eilanden een bamboe bos is. Prachtmateriaal voor hekken, rekken voor planten in de moestuin en gewoon mooi.
Op het uiterste puntje waar de dam komt, de rivier zich splitst in molenbeek en rivier willen we een prieeltje maken om van het uitzicht en rivier te kunnen genieten.

Het andere privé eiland daar willen we de moestuin maken en de dieren houden.
Een kippenhok en stal moeten we dus nog bouwen. De locatie weet ik al, en de constructie is ook uitgedacht, als dak wil ik zonnepanelen gebruiken. Het hoogste punt twee meter, dus makkelijk onderhoud aan de panelen en eventueel bescherming plaatsen in geval van hagelnoodweer.
Vergunning is niet nodig, alleen even melden dat we het doen is genoeg.
Een hok voor de kippen is noodzakelijk, want het stikt van de vossen en die slachten alle eitjesfabrieken als ze de kans krijgen.
We willen wat geiten als levende grasmaaiers en voor de melk. Voor ons zoontje geboren werd maakten we veel zelf, zijn huidige kamer was een brouwruimte waar bier, wijn, mede (honingwijn uit vervlogen tijden) stond te pruttelen, een half lab was met microscoop en spullen om steriel te kunnen werken. We maakten daar ook yoghurt, kefir, kombucha en azijn. Dit en kaas maken willen we weer oppakken en zo zelfstandig mogelijk, en wat is zelfstandiger dan van eigen melk? Dit is voor eigen gebruik dus kan ook gewoon zonder vergunningen of controles.
Tot slot op dit eiland het verst weg van het huis een bijenkas voor honing, was en propolis.


Rome is niet in 1 dag gebouwd en dit zal ook wel enige tijd in beslag nemen. Gelukkig kan er wel gelijk mee begonnen worden omdat het huis klaar is en dat voelt heel fijn.


Hier een plaatje van het kadaster, een kaart van een paar honderd jaar oud, dus je ziet twee molenwielen. Het geeft wel een leuk beeld van ons gebied, al zijn tegenwoordig de molenbeken kleiner en de eilanden groter.
198 is de tuin met zwembad
197 eiland met bomen en bamboe, een brug met handbediende sluis verbind dit met 194 en een ander bruggetje met 198
194 is vanaf de voorkant via een betonnen plaat over de molenbeek te bereiken en is dus voor voedselbereiding.
Ook aan de achterzijde van het pand is er een dergelijke betonnen plaat over de beek, hier ook een sluis, ook met handbediening. Door de sluizen kan de kracht van het water goed gecontroleérd worden.
http://meuniers.charentais.free.fr/IMG/jpg/cadastre.jpg

De site waar het plaatje van de molen vijfentwintig jaar geleden en het kadaster vandaan komen geeft wat info, maar we krijgen een document van nog eerder waar de gravin van het kasteel opdracht geeft tot reparatie van de molen, dus dat gaan we scannen en die site sturen zodat ze kunnen updaten.
(Ik zie dat de foto's deels wegvallen, met rechterklik openen in tabblad zijn ze gewoon goed te zien.)