De reden van emigratie.

Door Silent7 op maandag 29 september 2014 15:05 - Reacties (21)
Categorie: -, Views: 6.361

Veel te lang geleden een nieuwe blog geschreven maar beter laat dan nooit.

EDIT 1, link blog van mn vrouw onderaan gezet
EDIT 2, foto nav reactie dat kids moeten gamen toegevoegd

Het begin, zoals beloofd, de reden van emigratie.

Kort gezegd, vrijheid
Vrijheid van onderwijs en de mogelijkheid tot thuisonderwijs.

Wat er op dit gebied aan voorafging:


Onze zoon heeft een beetje andere ontwikkeling, hij is een erg vroege leerling en zat in de groepen 1 tm 4 in de klas met kinderen die zo goed als een jaar ouder zijn dan hij. Hij was ook niet groot voor zijn leeftijd.
Als hij iets interessant vindt dan onderzoekt hij het en weet er in korte tijd veel over. Zo was zijn spreekbeurt in groep drie over de spijsvertering en bloedsomloop, hij zelf had uitgezocht hoe eten door het lijf gaat. Dit tot op het detail van de poortader die stoffen uit de darmen naar de lever brengt waarna het verspreid kan worden over het lichaam.

Voor groep vijf zou starten bleek dat hij op rekenen niveau groep zeven had, op andere gebieden groep zes maar sociaal emotioneel gewoon het volgende jaar in groep vijf zou passen. Lastig dus. We hebben toen een privé school gevonden die leerlingen meer vrijheden gaf en het programma maakte aanhakend op wat de kinderen zelf wilde leren.
Maar daar kleefden andere nadelen aan.
Hij wilde zelf leren en is daar goed in (zo had hij zichzelf Engels geleerd) en thuisonderwijs wilde hij graag.

De leerplicht is in de Nederlandse wet uitgelegd als schoolaanwezigheidsplicht. Enkel Duitsland en Noord Korea hebben dezelfde strikte invulling gegeven hieraan.
We vonden een school die in gesprek aangaven leren op afstand wel te willen.
De wet laat een klein beetje ruimte als scholen het leren uitbesteden aan de ouders, via een contract met afspraken kan de school de ouders als leerkracht benoemen maar dan moeten ze wel een leerling volg systeem bijhouden. De nieuwe school ging veel met digitale leermiddelen werken dus contact met juf en klas kon erg gemakkelijk. Helaas bleek aan het begin van dit jaar dat de leerplichtambtenaar op de stoel van wetgever en/of rechter was gaan zitten en het verboden had. Onze zoon was er al wel begonnen in groep zeven, maar ze werken daar met groepen waarbij groep vijf zes en zeven bij elkaar zitten dus dat ging best.

Een strijd met het systeem met als inzet je eigen kind daar hadden we geen zin in en in eerste instantie hebben we overwogen te verhuizen naar de nieuwe school die redelijk ver weg was van ons.
De huizenprijs daar was lager dan waar wij wonen, maar na wat rondkijken en onze situatie overwegende was verhuizen binnen Nederland met alle beperkingen vragen om problemen, want hij is jong en straks krijgt hij dan problemen. Ofwel geen uitdaging op basisschool ofwel geen aansluiting middelbaar met andere kinderen.
Maar gezien de wens van de kleine om thuis te leren ook wel sterk bleef, zijn we verder gaan kijken. Want nu verhuizen een optie was, waarom niet gelijk andere dromen, zoals zelfsvoorzienend leven, nastreven?
Engeland en Frankrijk bleven over als beschaafde landen niet te ver weg waarbij Frankrijk meer ruimte biedt voor onze andere dromen, rust ruimte etc.
Ook zitten er meer kinderen in een situatie als de onze en we konden nu iets kopen waar anderen eventueel ook tijdelijk kunnen komen, want in Frankrijk krijg je nog meer stenen en aarde voor je euro’s.
Zodra we bij de GBA waren uitgeschreven, was er geen leerplichtambtenaar verantwoordelijk meer voor onze zoon en kon een school gewoon wel leren op afstand doen.

Heerlijk is het hier, want als het onderwerp onderwijs ter sprake komt, en dat doet het natuurlijk bij iedereen die we leren kennen, is de reactie instemmend en begrijpend. Waar in Nedrland thuisonderwjs in een kwaad daglicht lijkt te staan is het idee hier heel normaal al zijn er niet veel kinderen die het doen.

Nu geeft de voorsprong en jonge leeftijd van onze zoon ons wel rust, hij zou nog even basisschool kunnen doen door zijn leeftijd.
En nu we hier beginnen te aarden komen er ondanks de taalbarrière (welke steeds kleiner aan het worden is, want we steken natuurlijk energie in Frans leren) alweer sociale contacten op gang. Hij heeft speelafspraken als voorheen in Nederland en dankzij de digitale mogelijkheden zijn de vriendjes van nederland niet eens zo heel ver weg.

Wat heel interessant is voor ons om te zien is dat we al een gezin met een meisje dat niet gelukkig was op haar school hebben ontvangen om mee te doen met het onderwijs hier. Zij leren Engels van ons en wij Frans van hen en iedereen is erg gelukkig en blij met hoe het gaat! We hebben er dan ook wel de ruimte voor, een kamer ingericht als klaslokaal, met de boeken, knutsel/tekenmaterialen, experimenteerspullen, computers en zelfs een heus groot schoolbord waar tot vijf kinderen gelijktijdig aan het werk kunnen zijn.


EDIT:
Blog van mijn vrouw over het thuisonderwijs
http://plazilla.com/wow-college-belevenissen/

EDIT 2, nav reactie dat kinderen moeten gamen, zit wel snor lijkt me ;)
http://amz02.plzcdn.com/85ed5e15d1d08ce24de5ef85c147876d.jpg