BRAND! Belang goede rookmelder

Door Silent7 op maandag 3 januari 2022 18:11 - Reacties (15)
Categorie: -, Views: 5.698

Een echte brand in de kamer waar ik sliep, bijna een jaar geleden

Swoosh
Swoosh
Swoosh
half slapend, realiteit of droom?
Swoosh
Swoosh
Swoosh
Het geluid van een slow motion vuurbal zoals we in superheldenfilms zien
Swoosh
Swoosh
Zo hard, ik werd er half wakker van en opende mijn ogen
Swoosh en een vuurbal viel vlak voor mij langs
Swoosh nog 1
Omdat ik op mijn zij lag gingen ze van rechts naar links, wat het droom gevoel versterkte
Swoosh
Swoosh
Swoosh
Wowow het is echt!

KLAARWAKKER vuurballen op een halve meter van mijn gezicht!

Mijn eigen persoonlijke superpower komt naar boven...
En dat is de extreme vertraging van tijd
De eerste keer dat ik dit merkte, reed ik (foutief) door de Leidschestraat in Amsterdam op weg naar college, ik fietste te hard op een alleen voetgangers gebied van de brug af en de BMW 5 die van rechts kwam reed te hard....
Het was duidelijk dat noch de auto noch ik een botsing zouden kunnen voorkomen en de tijd vertraagde. Ik verplaatste mijn benen, knie tegen fiets frame, ging wat naar de auto toehangen en zette me schrap voor de botsing, ik reed midden tussen de tramrails.
Boem!
De bumper raakte mijn been, ik vloog zijwaarts door de knal en voorwaarts door mijn snelheid. ik corrigeerde het te ver naar rechts overhangen en landde een meter links van de linkse tramrail, een meter of 4 door de lucht gegaan maar gewoon vooruit. Een blik achterom en de BMW reed door dus ik ook.
Het correct plaatsen van benen en positie ten opzichte van de te verwachtte krachten werkten en op een blauwe plek na niets aan over gehouden en op tijd op college.
Nog twee keer heb ik dit gekke tijd vertraging gehad, toen een bus me aan ging rijden en toen ik met een laptop van de trap begon te vallen, in alletwee de keren kon ik door een plan van hoe met impacts om te gaan zorgen voor geen schade of (ernstige) verwondingen (al moest ik de bus opvangen met mijn rugspier die langs mijn ruggegraat loopt dus die heeft wel een klap gekregen was eerst gevoelloos en daarna beurs was voor enkele weken.)

Nu vielen er ballen van licht en vlammen voor mij langs, langzaam vlogen ze voorbij
Swoosh
Swoosh
Swoosh
Vuurballen voor mijn ogen, WAT HOE?

Context. Ik heb lyme, de teek zagen we veel te laat en in de nasleep had ik enorme pijn in mijn botten afgelopen winter.
Denk kiespijn maar dan in een heel bot zonder de verlossing van een tandarts.
Bijzonder pijnlijk dus ik lag op een rommel kamer om mijn vrouw niet haar nachtrust te ontnemen met mijn gekreun wat ik niet kon stoppen als ik sliep en draaide.
Het was de strengste winter sinds we hier wonen, ijzingwekkend koud op die kamer, geen isolatie.
Dus ik gebruikte een electrisch kacheltje om het een beetje op temperatuur te brengen.
Normaal deed ik die uit als ik echt ging slapen maar die nacht was ik dat duidelijk vergeten.

Het is een gekke kamer, redelijk hoog en de matrassen lagen op een vloer die ten opzichte van normale vloeren een halve meter lager ligt.
Het is er ooit een beetje tussen gebouwd dus je loopt normaal niveau naar binnen maar dan ga je nog drie treden naar beneden en daar is dan de vloer waar de matrassen lagen.

Het stopcontact was in de fik gevlogen.
Eronder stond een plastic mand met oude kleren die dus vlam gevat hadden.
Het polyester en het plastic van de mand vormden ballen van brandend spul dat met een swoosh geluid naar beneden vielen.
De stellage van houten balken en schragen waar de mand op stond was begonnen met vlammen en de kamer was zwart van de rook.
Door de gekke bouw van de kamer lag ik onder de rook, dit heeft mijn level gered.

En is een groot dubbel raam, ik zag de vlammen, en de rook.
Eerst pakte ik de brandende mand, liep naar het raam, opende het en gooide de mand naar buiten.
Op dat moment voelde ik mijn bewustzijn minder worden maar de koude frisse buitenlucht liet me ademen.
ik draaide me om en een hoek van de kamer stond nu in lichterlaaie door de zuurstof in de frisse lucht.
Ik viel bijna flauw, maar de gedachte dat mijn vrouw en zoon een verdieping hoger lagen deed me vermannen en na een teug lucht ben ik de kamer in gegaan om brandende spullen gaan pakken om naar buiten te gooien.
Inademen bij het raam, naar binnen, iets pakken, uit het raam gooien uitademen, diepe ademteug in en weer naar binnen.
Het leek geen zin te hebben. het vuur werd groter.
Ik had het licht aangedaan maar het vuut zorgde voor een korstsluiting dus dat was snel uit, het enige licht kwam van vuur en gloeiende dingen.

En toen...
Een diep vreemd moment...
De eindeloze pijn in botten, vervelende lyme dingen zoals niet normaal kunnen lopen maar opeens omvallen, hartpijn, mistig brein.
Ik werd overvallen door een gevoel van berusting en terwijl mijn hersenen langzaam uitgingen kreeg ik een gevoel van opluchting dat het snel voorbij zou zijn en de pijn zou stoppen.
Het was klaar.
Nee, de gedachte aan mijn vrouw en zoon deed me daaruit ontwaken en ik ging door.

En toen werd de brand minder.
De grootste brandhaarden lagen buiten.
Met kussens alle resterende vlammen en smeulende dingen uitgeslagen, regelmatig smeulend/brandend spul naar buiten gooiende terwijl ik adem haalde.

Het ging lukken!
Alleen de smeulende dingen als licht zorgden ervoor dat ik ze allemaal goed kon vinden.

Het lukte en uitgeput zat ik bij het open raam de frisse buitenlucht in te ademen.

Mijn vrouw had gemerkt dat de stroom uit was boven, wilde even naar de wc (ze heeft altijd een goede zaklamp binnen handbereik) en ze had door het badkamer raam vuur gezien buiten dus die kwam polshoogte nemen.
Precies de push die ik nodig had om alles buiten uit te maken.
En even later was alles uit.
De verbrandde electriciteitskabel doorgeknipt en de stroom weer aan om de ravage te kunnen overzien.

Er zaten brandwonden (rode plekken, blaren, zwarte plekken en witte plekken op mijn rechter onderarm en hand.
De vuurballen die uit de mand waren gevallen hadden een spoor van brandgaten gemaakt, twee matrassen waren nu niet veel meer dan vuilnis, veel kleren stuk

Veel zwart zpul op mijn huid was aangebrand spul, en met meenemen van wat huid bleven enkel wonden, blaren, rode plekken en een paar witte plekken over die totaal gevoelloos waren.
Dageijks nieuw verband, alles behalve de open plekken insmeren met wolvet met etherische olie en alles genas de weken erna, zelfs de littekens zijn nu helemaal weg.

De dagen erna alle stoffen dingen in de kamer gewassen en te drogen gehangen. Alles rook naar brand maar verbazingwekkend herstelde prima.
Kon geen autopsie van de stekker en stopcontact meer doen, daar was niets van over.

De muren in die kamer zijn nooit afgemaakt dus een simpele laag wit stucwerk over de dikke natuurstenen muren. met schuurpapier al het zwarte eraf. En eigenlijk was het snel niet meer zichtbaar.

Ik heb nog weken een rookgeur geroken en slapen ging nog slechter dan normaal. en wel in een kamer die we voor het bed and breakfast gebruikten gaan liggen :)

De rookmelder was stil gebleven dus daar eens wat beter naar gekeken.
Die 9V batterijen hebben een aantal kleine batterijtjes in serie, alkaline, en sommigen zullen de grap alkaleaks wel kennen. Intern waren de batterijen gaan lekken en hadden het contact verbroken voor de rookmelder met een alarm de slechte status van de batterij kon aangeven.
Een doosje lithium ion 9V batterijen gekocht en alles vervangen en dat is nu dus een jaarlijks ding geworden. Controleer ajb je rookmelders als je dit leest!

Dus goede wensen voor 2022 en de wens dat iedereen zijn/haar/het rookmelder(s) even naloopt op goede werking want dat is echt belangrijk!